Repatriacja

Podstawa prawna:

-     ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r, Nr 53, poz. 532, z późn. zm.).

 

 

Za repatrianta może być uznana osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

- jest polskiego pochodzenia,

- przed dniem wejścia w życie ustawy zamieszkiwała na stałe na terytorium, o którym mowa w art. 9, tj. obecnych Republik: Armenii, Azerbejdżanu, Gruzji, Kazachstanu, Kyrgystanu, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej,

- nie zachodzą co do niej okoliczności, o których mowa w art. 8, tj. utraciły obywatelstwo polskie nabyte w drodze repatriacji, repatriowały się z terytorium RP albo PRL na podstawie umów repatriacyjnych w latach 1944-1957 zawartych z Republikami Radzieckimi: Białorusi, Ukrainy, Litwy i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich do jednego z państw będących stroną tych umów, w czasie pobytu poza granicami RP działały na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej,

- przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego w związku z pobieraniem nauki w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu  i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi,

- złoży wniosek do wojewody w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej.

Organem właściwym do wydania decyzji o uznaniu za repatrianta osoby, o której mowa w ust. 1. jest wojewoda właściwy ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się tej osoby.

Osoba, o której mowa w ust. 1, nabywa obywatelstwo polskie z dniem, w którym decyzja o uznaniu  za repatrianta stała się ostateczna.

 

 

I. Wymagane dokumenty:

 

1. Wniosek o uznanie za repatrianta, z aktualnym zdjęciem wnioskodawcy typu paszportowego.

2. Życiorys.

3. Odpis skrócony aktu urodzenia.

4. Odpis skrócony aktu małżeństwa (jeżeli osoba ubiegająca się o uznanie pozostaje w związku małżeńskim).

5. Poświadczona urzędowo kopia ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo.

6. Decyzję konsula o uznaniu za osobę polskiego pochodzenia lub dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie - dołączyć do wniosku.

7. Decyzja o zezwoleniu na zamieszkanie na czas oznaczony, które udzielone zostało w związku z pobieraniem nauki w szkole wyższej jako stypendyście strony polskiej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby nie będące obywatelami polskimi.

8. Poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu - zamieszkanie na czas oznaczony.

9. Zaświadczenie, że pobiera naukę w szkole wyższej jako stypendysta strony polskiej oraz odpis dyplomu.

10. Zaświadczenie potwierdzające fakt stałego zamieszkania, przed dniem wejścia w życie ustawy, na terytorium obecnej Republiki Armenii, Azerbejdżanu, Gruzji, Kazachstanu, Kyrgyskiej, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.

11. Wniosek do wojewody składa się w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkoły wyższej.

 

 

II. Miejsce złożenia wniosku:

 

Wniosek należy złożyć do Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie, ul. Spokojna 4, 20-914 Lublin.

 

 

III. Sposób załatwienia sprawy:

 

Decyzja administracyjna.

 

 

IV. Opłaty:

 

Brak opłat.

 

 

V. Termin załatwienia sprawy:

 

Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

 

 

VI. Tryb odwoławczy:

 

Od decyzji służy odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych za pośrednictwem Wojewody Lubelskiego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

 

 

VII. Jednostka odpowiedzialna:

 

Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców LUW w Lublinie, ul. Spokojna 4, 20-914 Lublin, tel. (81) 74-24-436.